Mohan Koirala
मोहन कोइराला
लेक (काव्य, २०२५), मोहन कोइरालाका कविता (२०३०), नुन शिखरहरू (२०३१), सारङ्गी बोकेको समुद्र (२०३२), हिमचुली रक्तिम छ (२०३५), कविताबारे केही समीक्षा (२०३५), नदीकिनारका माझी (२०३८), ऋतुनिमन्त्रण र गरलपान (२०४०), नीलोमह (खण्डकाव्य, २०४१), एउटा पपलरकोपात (२०४७), आज कसैलाई बिदा गर्नु छ (२०६०), गजपथ (२०६०), यतीका पाइला खोज्दै(कवितासङ्ग्रह, २०६०)
मोहन कोइरालाले मोहन कोइरालाका कविताको लागि वि.स. २०३०को Sajha Puraskar प्राप्त गरेका छन्।
Mohan Koirala has won the Sajha Puraskar for Mohan Koiralaka Kavita in 2030 BS.
