कालो आँधी मृत्युलाई नजिकबाट चियाएर लेखिएको कृति हो । यसमा डा. दामोदर पुडासैनी ‘किशोर’ले जीवनका बितिसकेका र भोगिरहेका क्षणहरूलाई अत्यन्त नजिकबाट छामेर अनुभूति र दृष्टिकोणहरूलाई लालित्यपूर्ण र काव्यात्मक मिश्रणको स्वादसहित पस्किनुभएको छ । क्यान्सरको दर्दनाक पीडामा फस्दा पनि ठूलो हिम्मतसाथ लेख्नुभएको छ उहाँले कालो आँधी । एउटा मान्छे एक्लै उभिएको हुँदैन । विगतका कैयौं मान्छेहरूका सङ्घर्ष, दुःख, साहस र वर्तमानका कैयौं मान्छेहरूको टेको पाएर मात्र ऊ आफ्नो गतिमा अघि बढ्न सक्तछ । उसलाई लडाउन खोज्नेहरू पनि उसकै वरिपरि घुमिरहेका हुन्छन् । साहस, सङ्घर्ष र आशालाई अँगालेर मान्छे पीडामुक्त भई अघि बढ्न सक्तछ र संसारलाई परिवर्तन गर्न सक्तछ भन्ने सन्देश यस कृतिले उजागर गरेको छ ।
मृत्युविरूद्ध लडाइँ र जीवनप्रतिको आशाको मधुर धुन पनि हो कालो आँधी ।